Αρχική › Ξεκίνημα
Ξεκίνημα
Με τι ξεκίνησα το 2013 και τι θα άλλαζα αν γύριζα τον χρόνο πίσω.
Το 2013 έδεσα το πρώτο μου τετράδιο σε ένα τραπέζι κουζίνας στα Χανιά, με μια βελόνα ραπτικής, κλωστή από τα παλιά συρτάρια της μητέρας μου και χαρτί που είχα αγοράσει λάθος. Δεν κρατούσε τίποτα: οι σελίδες κύλησαν, η ράχη άνοιξε στην τρίτη μέρα και το εξώφυλλο στράβωσε. Κράτησα όμως το τετράδιο. Το έχω ακόμα στο ράφι, δίπλα σε όσα έφτιαξα μετά, και κάθε φορά που το ανοίγω βλέπω καθαρά τα τρία λάθη που με δίδαξαν τα υπόλοιπα δέκα χρόνια.
Αυτή η ενότητα είναι το ημερολόγιο της αρχής, χωρίς εξομάλυνση. Δεν θα σου δείξω ένα καθαρό εργαστήριο με σωστά εργαλεία, γιατί δεν ξεκίνησα έτσι. Θα σου δείξω τι αγόρασα πρώτο και τι ήταν πεταμένα χρήματα, ποια βιβλία μου έμαθαν περισσότερα από κάθε βίντεο, και πώς πέρασα από το «δένω ένα πρόχειρο τετράδιο» στο «δένω ένα βιβλίο που αντέχει να το διαβάζει κάποιος άλλος».
Γράφω για όποιον ξεκινά τώρα, σε ένα διαμέρισμα, με ένα τραπέζι και λίγες ώρες το βράδυ. Δεν χρειάζεται πρέσα ούτε εργαστήριο ούτε μεγάλο κεφάλαιο. Χρειάζεται να δεχτείς ότι τα πρώτα πέντε τετράδια είναι άσκηση και όχι προϊόν, και να κρατήσεις τα λάθη σου για να τα συγκρίνεις. Αν γύριζα τον χρόνο πίσω, το μόνο που θα άλλαζα θα ήταν η σειρά: θα είχα μάθει πρώτα το ράψιμο και μετά το εξώφυλλο, ενώ εγώ έκανα το αντίθετο επειδή το εξώφυλλο φαίνεται.
Ο πρώτος χρόνος πέρασε σχεδόν ολόκληρος σε δύο πράγματα: στην αναζήτηση υλικών και στην αποδοχή ότι δεν υπάρχει «σωστός» εξοπλισμός για αρχάριους, μόνο εξοπλισμός που ταιριάζει στο μέγεθος των βιβλίων που θέλεις να φτιάξεις. Αγόρασα μια πρέσα που δεν χώρεσε, δύο κόλλες που ξεράθηκαν, και έναν κόφτη που με τρόμαξε τόσο ώστε να τον αφήσω στο κουτί του για μήνες. Όλα αυτά τα γράφω εδώ με το όνομα και την τιμή τους, γιατί η πιο ακριβή απόφαση του πρώτου χρόνου δεν είναι τι αγοράζεις αλλά τι αποφεύγεις να αγοράσεις νωρίς.
Θα βρεις επίσης το πώς έμαθα να διαβάζω ένα βιβλίο σαν τεχνίτης: να κοιτάω τη ράχη, το άνοιγμα, τις γωνίες και τα κεφαλάρια πριν κοιτάξω τον τίτλο. Αυτή η συνήθεια άλλαξε τον τρόπο που αγοράζω βιβλία, ακόμα και μεταχειρισμένα, και μου έδωσε ένα μέτρο για να κρίνω τη δική μου δουλειά χωρίς να βασίζομαι σε κάποιον να μου πει αν είναι καλή.
Αυτή η ενότητα είναι το ημερολόγιο της αρχής, χωρίς εξομάλυνση. Δεν θα σου δείξω ένα καθαρό εργαστήριο με σωστά εργαλεία, γιατί δεν ξεκίνησα έτσι. Θα σου δείξω τι αγόρασα πρώτο και τι ήταν πεταμένα χρήματα, ποια βιβλία μου έμαθαν περισσότερα από κάθε βίντεο, και πώς πέρασα από το «δένω ένα πρόχειρο τετράδιο» στο «δένω ένα βιβλίο που αντέχει να το διαβάζει κάποιος άλλος».
Γράφω για όποιον ξεκινά τώρα, σε ένα διαμέρισμα, με ένα τραπέζι και λίγες ώρες το βράδυ. Δεν χρειάζεται πρέσα ούτε εργαστήριο ούτε μεγάλο κεφάλαιο. Χρειάζεται να δεχτείς ότι τα πρώτα πέντε τετράδια είναι άσκηση και όχι προϊόν, και να κρατήσεις τα λάθη σου για να τα συγκρίνεις. Αν γύριζα τον χρόνο πίσω, το μόνο που θα άλλαζα θα ήταν η σειρά: θα είχα μάθει πρώτα το ράψιμο και μετά το εξώφυλλο, ενώ εγώ έκανα το αντίθετο επειδή το εξώφυλλο φαίνεται.
Ο πρώτος χρόνος πέρασε σχεδόν ολόκληρος σε δύο πράγματα: στην αναζήτηση υλικών και στην αποδοχή ότι δεν υπάρχει «σωστός» εξοπλισμός για αρχάριους, μόνο εξοπλισμός που ταιριάζει στο μέγεθος των βιβλίων που θέλεις να φτιάξεις. Αγόρασα μια πρέσα που δεν χώρεσε, δύο κόλλες που ξεράθηκαν, και έναν κόφτη που με τρόμαξε τόσο ώστε να τον αφήσω στο κουτί του για μήνες. Όλα αυτά τα γράφω εδώ με το όνομα και την τιμή τους, γιατί η πιο ακριβή απόφαση του πρώτου χρόνου δεν είναι τι αγοράζεις αλλά τι αποφεύγεις να αγοράσεις νωρίς.
Θα βρεις επίσης το πώς έμαθα να διαβάζω ένα βιβλίο σαν τεχνίτης: να κοιτάω τη ράχη, το άνοιγμα, τις γωνίες και τα κεφαλάρια πριν κοιτάξω τον τίτλο. Αυτή η συνήθεια άλλαξε τον τρόπο που αγοράζω βιβλία, ακόμα και μεταχειρισμένα, και μου έδωσε ένα μέτρο για να κρίνω τη δική μου δουλειά χωρίς να βασίζομαι σε κάποιον να μου πει αν είναι καλή.