Επισκευή

Η επισκευή είναι το κομμάτι που με δίδαξε περισσότερα από την κατασκευή, γιατί ένα χαλασμένο βιβλίο έχει ήδη απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις: ξέρω πού άνοιξε, ξέρω ποια κόλλα υποχώρησε, ξέρω ποια σελίδα τραβήχτηκε πολύ. Κάθε επισκευή είναι ένα μάθημα για το επόμενο τετράδιο που θα φτιάξω.

Τα τρία προβλήματα που βλέπω πιο συχνά είναι το σκισμένο φύλλο, η χαλαρή ράχη και το ξεκολλημένο εξώφυλλο. Το σκισμένο φύλλο διορθώνεται με ιαπωνικό χαρτί και κόλλα αραιωμένη σε νερό, τοποθετημένο και από τις δύο πλευρές, με πίεση και ξηρότητα πριν κλείσει το βιβλίο. Η χαλαρή ράχη θέλει νέα κόλλα μέσα στο κενό, όχι στην επιφάνεια, και πίεση με το βιβλίο κλειστό. Το ξεκολλημένο εξώφυλλο διαβάζεται συχνά λάθος: το πρόβλημα δεν είναι το εξώφυλλο αλλά οι μεντεσέδες, οι οποίοι πήραν όλη την καταπόνηση επειδή η ράχη ήταν άκαμπτη.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που δεν αγγίζω. Ένα βιβλίο του 1950 με ραγισμένο δέρμα δεν θέλει κόλλα: θέλει συντήρηση, και η συντήρηση είναι άλλο επάγγελμα. Ένα βιβλίο με μούχλα δεν μπαίνει στο εργαστήριο, γιατί τα σπόρια θα μεταφερθούν και στα υπόλοιπα. Και ένα βιβλίο με πολύτιμη αξία δεν το πειράζω καθόλου, γιατί το ρίσκο δεν είναι δικό μου να το πάρω.

Σε αυτή την ενότητα περιγράφω τις τρεις επισκευές που κάνω στο σπίτι, με τα υλικά και τους χρόνους τους, και γράφω καθαρά τα όρια: πότε λέω «αυτό το φτιάχνω» και πότε λέω «αυτό πάει σε ειδικό». Το δεύτερο είναι εξίσου σημαντικό με το πρώτο, και μου πήρε χρόνια να το δεχτώ.